PVDF Union DN15-100

PVDF (پلی وینیلیدین فلوراید) به طور خلاصه به عنوان F-2 نامزد شده است که نام انگلیسی آن PolyVinylidene Fluoride (به اختصار PVDF)، فرمول مولکولی (CF2-CH2)n و وزن مولکولی آن 400 تا 600 هزار است.
PVDF یکی از پلاستیک های فلورایدی است که در دهه 1960 ساخته شد، این یک هموپلیمر است که تحت تأثیر تری فلوئورواتیلن، اسید هیدروفلوئوریک و گرد و غبار روی تشکیل شده و به جامد کریستالی سفید پلیمریزه می شود.
PVDF (پلی وینیلیدین فلوراید) یک ماده ترموپلاستیک است که اغلب برای تولید لوله‌ها و شیرهای پلاستیکی برای کاربردهای صنعتی استفاده می‌شود. لوله ها و شیرهای PVDF نسبت به سایر انواع لوله و شیر پلاستیکی مزایای زیادی دارند.
لوله های PVDF به دلیل مقاومت بالا در برابر مواد شیمیایی، اشعه ماوراء بنفش و دمای بالا شناخته شده اند. آنها همچنین در برابر ضربه و سایش مقاوم هستند که آنها را برای استفاده در محیط های خشن مانند کارخانه های فرآوری شیمیایی، نیروگاه ها و تاسیسات تصفیه آب ایده آل می کند. در برابر آتش نیز مقاوم بوده و در برابر خستگی مقاومت بالایی دارند.
شیرهای PVDF نیز موجود است که می توان از آنها برای کنترل جریان سیال یا گاز از طریق لوله های PVDF استفاده کرد. این شیرها معمولاً از مواد مشابه لوله ها ساخته می شوند و به گونه ای طراحی می شوند که با آنها سازگار باشند. آنها در انواع مختلفی مانند شیرهای دیافراگمی PVDF، شیرهای توپی PVDF، شیرهای چک PVDF و بسیاری دیگر موجود هستند. آنها همچنین به دلیل خواص مقاومت شیمیایی در صنایع مشابه لوله ها استفاده می شوند.
لوله ها و شیرهای PVDF به دلیل دوام، مقاومت شیمیایی بالا و مناسب بودن برای کاربردهای با دمای بالا و فشار بالا، اغلب بر سایر مواد ترجیح داده می شوند. آنها می توانند طیف گسترده ای از دماها، از -40 درجه فارنهایت تا 300 درجه فارنهایت را تحمل کنند، که آنها را برای سیالات گرم و سرد مناسب می کند. با توجه به این ویژگی ها، گاهی اوقات به عنوان جایگزینی برای اجزای فلزی در انواع کاربردهای صنعتی استفاده می شود.